خشک‌سالی‌های پیاپی و سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی دولت‌ها در برداشت و یا ایجاد تغییرات مصنوعی در منابع طبیعی و استفاده‌های بی‌رویه از آنها باعث ازبین‌رفتن پوشش گیاهی و درنتیجه تخریب بافت زمین و پراکنده شدن ریزگردها در آسمان شده است. این عوامل، در مناطق گرم و خشک زمین به‌خصوص مناطق وسیعی از خاورمیانه بحران زیست‌محیطی حادی را به وجود آورده که خسارت‌های متعددی به زندگی و زیست عمومی پیرامون جوامع آن مناطق وارد آورده است. ازآنجایی‌که در نیم‌قرن اخیر بالاخص از اوایل دهه ۱۹۷۰ تاکنون تحولات مثبتی را در حوزة حقوق بین‌الملل محیط‌زیست به دلیل برگزاری کنفرانس‌های عمومی متعددی که منجر به صدور بیانیه‌های غیرالزام‌آور اما عام شمولی شده شاهد بوده‌ایم که رفته‌رفته به‌عنوان قواعد حقوق بین‌الملل عرفی، عام شمول و حتی آمره بدل شده‌اند، در این نوشتار بر آن شده‌ایم با بررسی این قواعد به شیوۀ کتابخانه‌ای و این سؤال اساسی که آیا امکان ایجاد فرایندی برای متعهدشدن دولت‌ها به برخی قواعد زیست‌محیطی مبتنی بر مسئولیت دولت‌ها به‌منظور کاهش اثرات زیان‌بار این پدیده در خاورمیانه وجود دارد یا خیر، مشارکت دولت‌های منطقه خاورمیانه به‌خصوص دول جنوب شرقی آن، برای برگزاری کنفرانس و تصویب "کنوانسیون منطقه‌ای مبارزه با بحران گردوغبار در خاورمیانه" را مورد کنکاش قرار دهیم.