پس از ترویج و گسترش استفاده از فناوری هستهای و انرژی اتمی در عرصه بینالمللی، یکی از دغدغهها و مسائل ایجاد شده که محیط زیست را به عنوان یک حق بشری تهدید میکند، مساله آلودگی زیست محیطی اتمی و نقش دولتها در آن است که محور اصلی مطالعاتی در این پژوهش را به خود اختصاص داده است. بنابراین در این پژوهش که به روش توصیفی و تحلیلی تهیه و تنظیم شده است، محور مطالعه بر روی پاسخ به پرسش اساسی استوار شده است که اساساً دولتها در قبال پیشگیری از آلودگی زیست محیطی اتمی چه تعهدات مشترکی دارند. نتایج و یافتههای پژوهش موید این مطلب است که در عرصه بینالمللی، معاهدات و کنوانسیونهایی وجود دارد که طی ایجاد یک تعهد مشترک و جمعی، دولتها را موظف ساخته است که در خصوص فعالیتهای هستهای و اتمی، از بروز آلودگی زیست محیطی اتمی جلوگیری نمایند و حتی برخی از آنها برای نقض تعهدات دولتها، از طریق انتساب مسئولیت و احراز ارکان مسئولیت بینالمللی، برای دولتهای خاطی ضمانتهای اجرایی در نظر گرفته است.
