تحلیل اقتصادی حقوق محیط زیست با استفاده از نظریه بازی‌ها ابزاری قدرتمند برای درک تعاملات میان دولت، صنایع و جامعه در مدیریت منابع طبیعی و کاهش آلودگی است. این مقاله با استفاده از چارچوب نظریه بازی‌ها، رفتار کنشگران مختلف را در مواجهه با قوانین زیست‌محیطی و نقش نظریه بازی‌ها در سیاست‌گذاری محیط زیستی بررسی می‌کند و نشان می‌دهد که چگونه تصمیمات استراتژیک بازیگران می‌تواند به تعادل‌های مختلفی مانند تعادل نش منجر شود. نتایج نشان می‌دهد که در غیاب مشوق‌های مناسب یا اجرای قوی قوانین، بازیگران ممکن است به راهبردهای ناسازگار با حفظ محیط زیست گرایش پیدا کنند. با این حال، ابزارهای اقتصادی نظیر مالیات‌های زیست‌محیطی و یارانه‌های سبز می‌توانند به بهبود همکاری و کاهش آثار منفی زیست‌محیطی کمک کنند.

در این مقاله، با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی مدل‌هایی مانند معضل زندانی، تراژدی منابع مشترک و بازی‌های هماهنگی، پیامدهای قوانین و مقررات زیست‌محیطی بر رفتار اقتصادی بازیگران تحلیل می‌گردد. نتایج نشان می‌دهد که تدوین مقررات مؤثر، اعمال مشوق‌های اقتصادی و ایجاد مکانیسم‌های نظارتی و تنبیهی مناسب می‌تواند انگیزه‌های همکاری میان بازیگران را افزایش داده و از پیامدهای منفی عدم‌همکاری جلوگیری کند و استفاده از رویکرد نظریه بازی‌ها می‌تواند به درک بهتر تعارضات زیست‌محیطی و طراحی سیاست‌های کارآمدتر منجر شود.